میخواهم با داستانی شروع کنم که کمابیش برای ما اتفاق می افتد
زمانیکه خانواده ای ، عزیزی را ، از دست میدهد در رسم خوافی ها چند روز عزاداری میکند و غم بزرگ از دست دادن آن عزیز را با کسانیکه برای عرض تسلیت میایند و همچنین با مشغله پذیرایی و قرآن خواندن شریک شده و کمی تسلی خاطر میگردد . ( ذهن از تمرکز بر روی غم بزرگ تغییر کرده و به سمت سلام و احوال پرسی و خواندن قرآن تغییر مسیر میدهد و اینچنین تحمل غم آسانتر میگردد.
اما
اما غم بزرگتر بعد از جمع شدن تعزیه به سراغ صاحبان عزا میاید ناگهان همه میروند به خانه و زندگی شان ،
این زمان زمانی است که تنهایی شروع میشود و کسی نیست در غم مان شریک شود و تازه به غیر از تحمل تنهایی و غم از دست دادن آن عزیز که به رحمت الهی پیوسته باید رفت و فاکتورهای هزینه های پذیرایی را پرداخت کنیم
برچسب:
نویسنده: نوید صالحی